Pierwsza wzmianka o Malanowie pochodzi z bulli papieża Innocentego II z 1136 r. Do rozbiorów Malanów był własnością arcybiskupów gnieźnieńskich. W czasie wojen napoleońskich przeszły przez Malanów oddziały armii francuskiej, a podczas powstania styczniowego miała tu miejsce potyczka między wojskami rosyjskimi a polskimi powstańcami chroniącymi się na miejscowej plebanii.
W czasie drugiej wojny światowej we wsi Czachulec Niemcy zorganizowali getto żydowskie, jedno z niewielu wiejskich gett w Europie. Parafia erygowana prawdopodobnie ok. 1668 r., wchodziła w skład dóbr stołowych arcybiskupów gnieźnieńskich w kluczu uniejowskim. W 1668 r. wybudowano pierwszy kościół parafialny, z drewna sosnowego, który przetrwał do 1716 r.
W 1716 r. wybudowano nowy kościół, również drewniany, kryty gontem. Budowniczym był ówczesny proboszcz ks. Szczepan Będkowski. Konsekracja tego kościoła nastąpiła w 1731 przez sufragana gnieźnieńskiego bp. Franciszka Kraszkowskiego. Kościół otrzymał tytuł św. Stanisława B.M. Te dwa kościoły były zbudowane przy pierwotnej drodze z Turku do Kalisza.
W 1864 r. wybudowano tzw. trakt napoleoński, nową drogę z Turku do Kalisza, która przebiegała ok. 500 metrów za kościołem w stronę północną. Z tego powodu nowy kościół, który jest do dziś, wybudowano bliżej tej drogi (ok. 200 metrów). Obecny kościół zbudowany został w latach 1871–1874 przez proboszcza malanowskiego ks. Gerwazego Smółkowskiego i parafian, a dokończony przez ks. Ludwika Służewskiego.
Do budowy wykorzystano materiał z poprzedniego kościoła. Kościół jest drewniany, konstrukcji zrębowej, wzmocniony lisicami, oszalowany, na podmurówce kamienno-ceglanej. Podłoga drewniana, dach dwuspadowy, kryty blachą. Jednonawowy z węższym trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przy nim prostokątne: zakrystia i kruchta. Na belce tęczowej krucyfiks z XVII w. Trzy ołtarze z ok.1720 r. Ambona barokowa z rzeźbą św. Michała.
Chrzcielnica neogotycka z pierwszej połowy XIX w. Kropielnica drewniana, kielichowa z 1620 r. Osiem ławek barokowych. Kielich barokowy z około połowy XVII w. Całe wyposażenie kościoła, w sumie 37 pozycji, zostało wpisane do rejestru zabytków. Dzwonnica pochodzi z XVIII w., a w 1873 r. została przeniesiona na obecne miejsce. Drewniana, na planie kwadratu, konstrukcja słupowa, od zewnątrz oszalowana, dach czterospadowy zwieńczony stożkowatą wieżyczką, kryty gontem.
Trzy dzwony z 1947 r., poprzednie Niemcy zrabowali w czasie wojny. Nowy kościół murowany. Autorami projektu byli architekci: Ludwik Mackiewicz i Włodzimierz Krakowski, konstrukcja: dr inż. Józef Strzelecki. Wstępne pozwolenie na budowę kościoła uzyskano w 1986 r. Poświęcenie placu pod budowę kościoła nastąpiło 16 X 1988 r., a rozpoczęcie wykopów 30 VIII 1989 r. 16 IX 1990 r. – wmurowanie kamienia węgielnego ze Skałki w Krakowie.
Pierwsza msza św. w nowym kościele miała miejsce 8 V 1997 r., a konsekracja kościoła – 5 XI 2000 r. Kościół zbudowany jest z cegły, dach dwuspadowy: konstrukcja żelbetowa, belki drewniane, deski, wata na ocieplenie i pokryty blachą dachówkopodobną – fińską. Powierzchnia kościoła 430 m2, ogrzewanie podłogowe wodne (piec olejowy).
Ze starego kościoła przeniesiono do nowej świątyni: obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w sukience mosiężnej, pozłacanej, poddany konserwacji w 1997 r. – z głównego ołtarza; obraz św. Stanisława BM., poddany konserwacji w 1998 r. – z bocznego ołtarza i obraz św. Mikołaja B., poddany konserwacji w 2001 r. – z bocznego ołtarza.
W kościele zamontowano witraże wykonane w pracowni p. Bednarskiej Rypinie: Trójca Przenajświętsza i św. Piotr i Paweł (okno na chórze); św. Bogumił, św. Wojciech, św. Stanisław, św. Franciszek, św. Antoni, św. Florian (boczne prawe okna); św. o. Maksymilian Kolbe, św. s. Faustyna, bł. bp Michał Kozal, św. Jan Paweł II, sł. Boży kard. Stefan Wyszyński, bł. ks. Jerzy Popiełuszko (boczne lewe okna); Duch Święty (nad ołtarzem w prezbiterium).
W 2016 r. zostały wykonane boczne ołtarze z relikwiami: Jezusa Miłosiernego z relikwiami św. s. Faustyny, Matki Bożej Nieustającej Pomocy z relikwiami św. Stanisława BM, św. Jana Pawła II z jego relikwiami, Chrzest Pana Jezusa z relikwiami bł. ks. J. Popieluszki. Kaplica przedpogrzebowa – dawny budynek GS-u, przekazany na własność parafii, gruntownie wyremontowany i przystosowany do potrzeb parafialnych jako kaplica przedpogrzebowa z chłodnią w 1996 r., gruntownie wyremontowana w 2010 r. Salka katechetyczna, gruntownie wyremontowana w 1996 r. i 2016 r.
Kaplica filialna w Dziadowicach pw. Podwyższenia Krzyża, wybudowana staraniem parafian w latach 1982–84, poświęcona 22 VII 1984 r. przez bp. Jana Zarębę. Nabożeństwa odprawiane są w niedziele, święta i I piątki. Krzyże przydrożne w każdej miejscowości. Figury Matki Bożej: Malanów, Feliksów, Dziadowice, Żdżenice.
